λιμάνι Ρεθύμνου,χερσαία ζώνη,προκυμαία

διοίκηση δήμου απαιτεί αγάπη και μεράκι !

Η ΔΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΜΕΡΑΚΙ

---------------------------------------------------------------------------------

δεν είναι μια απλή διαχείριση χωρίς προγραμματισμούς

  του κ Νικολάου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου

Πολλοί συμπολίτες με ρωτούν, στην μέχρι σήμερα πορεία μας προς τις δημοτικές εκλογές του προσεχούς Μαίου, απογοητευμένοι ασφαλώς από την λειτουργία του δήμου και από την γιγάντωση των διαφόρων προβλημά-

των  της πόλης μας,( και των οικισμών μας), το αυτονόητο, δηλ «και τι θα κάνετε εσείς ».

Και βέβαια η ερώτηση αυτή  από μας εχει απάντηση, διότι εμεις πραγματικά

 θέλουμε και όσο έχουμε την υγεία μας ,επιμένουμε, ότι  μπορούμε, «να κάνουμε πολλά».

Ας ξεκινήσουμε την απάντηση μας από την βάση της, δηλ γιατι υπάρχει αυτή η αρνητική και απογοητευτική κατάσταση στον δήμο μας ,τώρα.

Η σημερινή δημοτική αρχή, ( το έχουμε πεί πολλές φορές), λειτουργεί αλαζονικά , με μια νοοτροπία «ιδιοκτήτη» του δήμου, που αποκλείει και «σκεπάζει» στα δημοτικά αζήτητα κάθε πρόταση και κάθε προσφορά συμμετοχής σε μια κοινή προσπάθεια αντιμετώπισης των προβλημάτων του δήμου, που αποκλείει και αδιαφορεί  για οποιαδήποτε και οποθενδήποτε κατατιθέμενη άποψη, που δεν ενδιαφέρεται και περιθωριοποιεί κάθε έννοια θετικού και παραγωγικού διαλόγου, που δεν αφήνει την ανάπτυξη πολιτικής στον δήμο κλπ

Οι αντιδήμαρχοι, που σκοπός και αποστολή τους είναι η   υποβοήθηση του δη

μάρχου , στο πολυπαραμετρικό και πολυποίκιλο εργο του, αποτελούν διακο-

σμητικά [στην ουσία] στοιχεία, με ελάχιστες εξαιρέσεις, χωρίς δικαιοδοσίες και δυνατότητες δράσης, χωρίς πλαίσιο-πρόγραμμα  για να δημιουργήσουν σχέδια και υλοποιήσεις, χωρίς ουσιαστικό χώρο για να «παίξουν μπάλα».

Αλλωστε και τον κατάλογο των «εκχωρουμένων» αρμοδιοτήτων να κοιτάξει κανείς δεν…εντυπωσιάζεται , Βέβαια με η χωρίς ευρύ, ουσιαστικό και «σωστό»  κατάλογο αρμοδιοτήτων ελάχιστα περιθώρια δραστηριότητας επιτρέπονται, αφού είναι «γνωστή» η περιχαρακωτική πολιτική του «δεν υπάρχουν λεφτά» ένεκα της οποίας επιβάλλεται μια απλά διαχειριστική και μόνον λειτουργία τους.

Η συνέπεια είναι… φυσιολογική, τα προβλήματα δεν αντιμετωπίζονται αλλά μένουν ,και γιγαντώνονται, αφου κανείς  δεν « τα πολεμα».

 Κάποιες «έκτακτες» ενεργοποιήσεις της δημ αρχής, όταν πλεον αρχίζουν να «ψέλνουν» οι τοπικές  εφημερίδες και τα τοπικά ραδιόφωνα για κάποιο θέμα, είναι απλά και μόνο για επικοινωνιακούς λόγους και έχουν διάρκεια ίση με το άναμμα των φώτων της δημοσιότητας .

Το αποτέλεσμα που βιώνουμε όλοι μας ,όσοι «κυκλοφορούμε» στην πόλη μας, όσοι δουλεύουμε και απλώνουμε  την καθημερινότητα μας στους δρόμους και στα καλντερίμια αυτού του δήμου, ετούτο   καταδεικνύει.

Συνεπώς η αιτία του προβλήματος είναι απλή.

 Εχουμε προβλήματα γιατι κανείς, ( αρμόδιος !),δεν ασχολήθηκε και δεν ασχολείται με αυτά.

Επιμένω ,σαν τον Γαλιλαίο, ότι ο τόπος μας δεν δικαιούται να έχει προβλήματα, και όμως πνίγεται σε αυτά!

Είδατε ποτέ  τον δήμαρχο στις γειτονιές και στα σοκάκια του δήμου μας, τον είδατε στα καφενεία της συζήτησης με τους πολίτες, ( εδώ να ξανακαταγγείλουμε αυτό που  έχουμε επανειλημμένα καταγγείλλει, και το λέμε επί χρόνια τώρα, ότι ούτε τον υποχρεωτικό από τον νόμο ετήσιο απολογισμό-διάλογο δεν έκανε ποτέ του!) τον είδατε πουθενά αλλού εκτός από την τηλεόραση και τις διάφορες εκδηλώσεις!

Τον είδατε να ζητά ενημέρωση, τον ακούσατε ποτέ  να συζήτησε απόψεις, προτάσεις και ιδέες από κανένα πολίτη, αλλά ούτε και από θεσμικά άτομα του δήμου μας!

Οι αντιδήμαρχοι ,στους τομείς που έχουν αρμοδιοδοτηθεί , ( που και για αυτούς ( τους τομείς) υπάρχουν ενστάσεις όσον αφορά στα αντικείμενα και στο περιεχόμενο τους, δηλ κατά πόσον είναι τα χρειαζούμενα για τον δήμο και τους δημότες), δεν έχουν ούτε μπούσουλα (υφιστάμενο πρόγραμμα) ,ούτε δυνατότητες ( πόρους και «εργαλεία») να δουλέψουν. Ετσι κάποιοι που προσπαθούν ,απλά θυμίζουν κολυμβητές που κινούν «χέρια και πόδια», απλά  για να σταθούν στην επιφάνεια!

Θα τεθει το ερώτημα, για την δραστηριότητα των υπαλλήλων, που θα περιμέ-

ναμε να λύσουν τα προβλήματα.

Θα το πουμε για μια ακόμα φορά, πως ο δήμος μας [ευτυχώς ] διαθέτει στην πλειοψηφία τους καλούς και ικανούς ,από κάθε άποψη υπαλλήλους. Γιαυτό μπορεί και «περπατεί» …μόνος του, χωρις τιμονιέρη, και λειτουργεί, γιατι διαφορετικά τα πράγματα , κατά την άποψη μας,θα ηταν σε πλήρη διάλυση.

Όμως δεν «αφήνονται» να λειτουργήσουν, και να αποδώσουν όσα θα μπορούσαν να προσφέρουν, λόγω αυτής της συνολικής πολιτικής λειτουργίας του δήμου μας.

Ο δήμος μας είναι τουριστικός δήμος με καλη οικονομική άνθηση από τις επιχειρηματικές δρασεις των συμπολιτών.

Συνεπώς είναι ενας πλούσιος δημος, και δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιείται το προβαλλόμενο «άλλοθι», σε μια προσπάθεια αιτιολόγησης της απραξίας τους, η οποιασδήποτε αιτίας οικονομική αδυναμία.

Μια αδυναμία, που δεν εχει επικληθεί για περιπτώσεις  «πανηγυριών»  και δημοσιοσχεσίτικων δράσεων κάθε ειδους και μορφής.

Αρα εχουμε προβλήματα γιατι η δημοτική αρχη δεν ενδιαφέρθηκε να τα αντιμετωπίσει ,η δεν ασχολήθηκε μαζι τους, γιατι ειχε αλλα....σοβαρότερα [κατά την δική της κριση-αξιολόγηση], πράγματα να κανει, όπως πχ ταξειδια στο εξωτερικό για να ενημερώσει τους «κουτόφραγκους» για το εργο της, είτε στο εσωτερικό για να προβάλλει δράσεις που δεν έλυσαν αλλά δημιούργησαν πρόσθετα προβλήματα στην λειτουργία της πόλης κλπ.

Επομένως μια πλήρης απάντηση , θα ηταν η θέση μας, πως μπορούμε να λύσουμε πολλα προβλήματα, ,πολλά εξ αυτών «αμέσως», απλά επειδή «εμεις δεν θα κάνουμε αυτό που εκαναν «οι σημερινοί»», δηλ εμεις θα ειμαστε συνεχώς στον δημο ( και λέγοντας αυτήν την λέξη, δεν εννοούμε το γραφείο του δημαρχείου, αλλά όλα αυτά τα «σημεία»στα οποία αναφερθήκαμε πριν τα οποία  «δεν έχουν δεί» ποτέ δήμαρχο το δήμου μας), θα ασχολούμαστε « με πλήρη απασχόληση» με τα θέματα του,  θα μειώσουμε τα πανηγύρια και τις δημοσιοσχεσίτικες δράσεις [που «θέλουν» αρκετα δημοτικά χρήματα και αρκετό δημοτικό χρόνο], θα δρομολογήσουμε την υπηρεσία να λειτουργήσει πάνω στις ξεκάθαρες προγραμματισμένες δράσεις προς συγκεκριμένους στόχους ,και θα έχουμε «σωστό» προϋπολογισμο σαφή και ελπιδοφόρο προγραμματισμό, και καρποφόρο απολογισμό.

Όμως δεν πρέπει να ειμαστε τοσο ολιγαρκείς ουτε επιτρέπεται να περιορι-

σθουμε σ αυτά, τα λιγα και αυτονόητα.

Ο δημος είναι ένα τεραστιο [σε ποικιλια . μέγεθος και εύρος θεματων] γραφειο με τεραστιες δυνατοτητες και ευρυτατο πεδιο δρασης και δημιουργιας.

Η παληα γνωστη λαικη ρηση που ελεγε « τα παραπονα σου στον δημαρχο» , που δειχνει την αμεση σχεση του δημοτη με τον δημο του, για οποιοδηποτε θεμα η προβλημα, θεωρουμε ότι εχει αειφορο εφαρμογη [για να χρησιμοποιη-

σουμε την συγχρονη ορολογια] και οφείλουμε να της δωσουμε πλήρες περιεχομενο.

 Δηλ ο δημοτης θα πρεπει να μπορει να βρισκει την δημοτικη του αρχη, και να της καταθέτει τον προβληματισμό του, την απορια του, την πρόταση του ,και οτιδήποτε τον αφορα. Αυτή η επιθυμια-απαίτηση μπορει και πρέπει να εξυπηρετηθεί από κάθε υπαρχουσα δυνατότητα [τηλέφωνο, φαξ,e-mail, προσωπική παρουσία, κυτιο παραπόνων-προτάσεων ,κυψέλη ιδεών, κλπ κλπ].

Ετσι η αντιμετώπιση των προβλημάτων θα γίνει από όλους μαζι, δημαρ-

χος, αντιδήμαρχοι, δημ σύμβουλοι, μελη της δημοτικής  παράταξης ,υπηρε

σιες του δημου μας, και ολοι οι δημότες.

Αν συγκρίνουμε τουτη την καθολικότητα της προσπάθειας με την σημερινή ανυπαρξία προσπάθειας, αφου οι ιδια η δημοτική εξουσία «δεν ασχολείται» με εμας τους δημότες ,ούτε  «μας δινουν σημασία» κλπ, αντιλαμβανόμαστε ευκολα  το θετικο αποτέλεσμα που θα προκύψει ,σε εκεινα που πρέπει να αλλάξουν..

Το δημοτικό  πρόγραμμα που πρέπει να έχει συνταχθεί και δημοσιοποιηθεί, οφείλει να δινει λεπτομερέστερα τον τρόπο λειτουργίας και τις προβλεπόμενες δράσεις , για την επίλυση όλων των προβλημάτων.

Προφανώς αυτό το πρόγραμμα, που θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα εμπειρίας και διαλόγου ,είναι ανοικτό σε βελτιώσεις και σε προσθέσεις, όμως πρέπει να απαγορεύεται να έχει «αφαιρέσεις» και συμπτώματα «αλτσχάϊμερ» για την δημοτική αρχή!

Όμως θα ήταν χρήσιμο για την πληρότητα του παρόντος σημειώματος μας, να αναφερθούμε σε κάποιες παραμέτρους, που κατά την άποψη μας, οφείλεται να περιέχονται στο δημοτικό πρόγραμμα :

* Η διαφανεια στην λειτουργια του δημου με τακτικη και αληθινή ενημερωση των δημοτων , με δημοτικο δελτιο, με λαικες συνελευσεις (κεντρικες και κατά γειτονιές ,οικισμούς κλπ),με καταρτιση και υλοποίηση «σωστού»  προ

υπολογισμου, με ανοικτη γραμμη επικοινωνιας της δημοτικης αρχης [δημαρχος, αντιδημαρχοι, δημ συμβουλοι κλπ] με τον δημοτη, με ανοικτες δια-

δικασιες στους σχεδιασμους και τις μελετες,, θα διασφαλισει την ενεργοποιη

ση των δημοτων και την οπτιμη αξιοποίηση των νόμιμων πορων του δημου.

* Η συμμετοχη του δημοτη [ειτε ως φορεις ειτε ως απλοι δημοτες] σε ολες τις φασεις λειτουργιας  της πολης, θα προσφερει την γνωση του, την εμπειρια του, την δικη του εθελοντικη συστρατευση, την κοινωνικη του συναινεση στην καλλιτερη δυνατη αντιμετωπιση των προβληματων με δρασεις που θα στηριχθουν από τους πολιτες [γιατι θα εχουν βγει μεσα από την συμετοχικη διαδικασια] και θα αποδωσουν τις λυσεις.

*  Ο σεβασμος των δημοτικων χρηματων , η τηρηση της ανταποδοτικοτητας των τελων κάθε ειδους,η ισοτιμη κατανομη τους σε όλη την διοικητικη περιφερεια του, καλλικρατικού δημου , θα δωσει άλλη διασταση στον τομεα των δημοτικων οικονομικων, και άλλη πνοη στην σχετικη εκτιμηση των πολιτων  που , αυτοι  ,χρηματοδοτουν τον δημο.

*  Οι διαφορες δημοτικες αποφασεις θα είναι αποτελεσμα ουσιαστικών συμ

μετοχικων διαδικασιων, και το δημοτικο συμβουλιο θα αναβαθμιστει σε ρολο βουλευτηριου  συζητησεων με τεκμηριωμενη ενημερωση και εισηγησεις.

Οι αποφασεις που θα λαμβανονται θα υλοποιούνται , γιατι αυτος είναι ο σκοπος για τον οποιο λαμβανονται.

*  Ο δημος είναι αυτος που ωρισε ο Νομος και συναποτελειται [ισότιμα] από τον παληο δημο πλεον τους οικισμους που ενσωματωθηκαν με τον « Καποδι-

στρια » ,πλέον τους οικισμούς που ενσωματώθηκαν με τον «Καλλικράτη»! . Αλλωστε πιστευουμε πως αποτελει ευλογια για τον [παληο] δημο η ενσωματωση των οικισμων, όπως επισης πιστεύουμε πως αποτελει ευλογια για τους οικισμους η ενσωμάτωση τους στον δημο,

Αυτή η αποψη βεβαια θα αποδειχθει όταν υπαρξει η σωστη λειτουργια στον δημο, και όχι η σημερινη κατασταση, από την οποια μονο απογοητευση μενει.

*  Ο δημος Ρεθυμνου χρειαζεται τεχνοκρατικη οργανωση,και λειτουργια.

Δεν είναι δυνατον τα εκατομμυρια του δημοτικου  προυπολογισμου, να κα-

ταναλωνονται όπως τυχει. Εννοούμε ότι πρεπει να υπαρξουν μελετες για ολες τις δρασεις του, ώστε με τα λιγότερα εξοδα να επιτυγχάνεται το μεγιστο αποτελεσμα.

Ο δημος έχει επαρκές ,αριθμητικά και ποιοτικά, προσωπικο και δεν δεχόμαστε το [συχνα προβληθεν από την παρουσα δημ αρχη] αλλοθι της ελλειψης προσωπικου , στην προσπαθεια δικαιολογησης των προβλημα-

των της πολης μας.

* Η πολη μας εχει δικαιωματα και πρεπει να τα διεκδικει από ολες τις κατευθυ

νσεις . Δεν επιτρεπεται η απεμπόλιση και το «ξεπουλημα» κανενος δημοτικου δικαιωματος. Δεν συγχωρείται η αδράνεια ούτε η μη εκμετάλλευση οποιασδήποτε νόμιμης εσοδοπροέλευσης για το δημοτικό ταμείο. Η αύξηση εσόδων του δήμου δεν σημαίνει, «ντε και καλά», επιβολές φόρων ή τελών! Χωρίς  κανένα νέο φόρο, υπάρχουν έσοδα για το δημοτικό ταμείο, αρκεί να «δουλέψουμε» με φρέσκιες ιδέες και νοοροπίες.

*  Την μεγαλη δυναμι για την προοδο της πολης μας την αποτελουν οι ιδιοι οι δημοτες της. Όμως σημερα οι δημοτες κοιτουν από μακρυα το δημαρχειο, διοτι ετσι εχει «καταφερει» την κατασταση η τωρινη δημ αρχη.

Θεωρουμε ότι οι δημοτες πρεπει να πλαισιωσουν την δημοτικη προσπαθεια

και με την εθελοντικη συμμετοχη τους να δωσουν νεες δυνατοτητες στην προσπαθεια λυσης των προβληματων του δημου . Πολλοι μπορουν [και θαθελαν] να βοηθησουν, όμως απωθουνται από την σημερινη λογικη του δημαρχιακου μεγαρου.

Οφείλουμε να  προσφερουμε την σωστη λειτουργικη που θα φερει στην δημοτικη κοινη προσπαθεια  ολες αυτές τις αναξιοποιητες ( σήμερα) «τεράστιες» ,ποιοτικά και ποσοτικά, τοπικές δυναμεις.

*  Ο δημος πρεπει να συμμετεχει στην τοπικη κοινωνικη πραγματικοτητα.

Δεν μπορει να αποφευγει τα καθημερινα προβληματα του δημοτη, κοιταζον-

τας, δηθεν, στα ψηλα.

Οφειλουμε να δουμε [και να βοηθησουμε ] ολο το φασμα της καθημερινης λειτουργιας ολων των δημοτων. Η κοινωνικη συμμετοχη του δημου είναι επι-

βεβλημενη  και οφειλομενη δραση του δημου.

Οφειλουμε λοιπον ουσιαστικες δρασεις από το  κοινωνικο προσωπο του δημου. Ετσι τα ΚΑΠΗ, οι παιδικοι και βρεφονηπιακοι σταθμοι, τα προγραμμα-

τα βοηθειας στο σπιτι, οι μοναχικοι ανθρωποι, οι [πραγματικα] αποροι δημοτες, οι αστεγοι, οι ανεργοι, ο θεσμος της οικογενειας, το δημογραφικο προβλημα, ο οικονομικος μεταναστης κλπ είναι θεματα  στα οποια οφείλει ο δήμος μια   ενεργη και ουσιαστικη δραστηριοποιηση.

*  Οι καλλικρατικοί οικισμοι αποτελουν γειτονιες του δημου μας, και οι κατοικοι τους είναι δημοτες του δημου μας. Συνεπως δεν επιτρεπεται ο διαχω-

ρισμος  ουτε η νοοτροπια της θεωρησης  του ‘ «φτωχου συγγενη’».

Οφειλει ο δήμος την μελετη και τον πραγραμματισμο συγκεκριμμενων δρασεων του δημου που θα  «δεσουν» τον [παληο] δημο με τις νεες γειτονιες του.

Η υποβοήθηση της κατοικιας στην περιοχη και αυξηση του πληθυσμου, η δημιουργια αναπτυξιακων πηγων [πχ παραδοσιακα επαγγελματα, περιπατητι-

κος   τουρισμος , αξιοποιηση τοπικων στοιχειων κλπ] η τονωση της τοπικης ποιοτητας ζωης , η αξιοποιηση ολων των τοπικων  δυνατοτητων θα δωσουν νεα επιπεδα οικονομικης και κοινωνικης ζωης, προς οφελος ολων .

*  Τα πνευματικά ιδρυματα που λειτουργουν στην πολη μας, αποτελουν αναπ

τυξιακα στηριγματα της τοπικης οικονομιας., περαν  της πνευματικης και πολιτιστικης των διαστασης. Οφειλει ο δήμος συνεπως να τα στηριζει , ουσιαστικά, πραγματικά και με αμοιβαίο «σεβασμό» και «εκτίμηση»!

Οι φοιτητες είναι δημοτες μας και ετσι οφειλουμε να τους συνεργαζομαστε.

*  Ο αθλητισμός αποτελει μια επενδυση για το μελλον της πολης, και επιβαλ-

λεται η στηριξη του. Χρειαζεται ενας συνολικος σχεδιασμος και η σταδιακη και μεθοδικη υλοποιηση του.

 Ο αθλητισμός αφορα ολες τις ηλικιες των δημοτων και ετσι , με αυτήν την  άποψη πρέπει να «καλλιεργείται».

Ο στοχος να είναι η στηριξη των συμπολιτων στην εθελοντικη τους προσπαθεια, μεσω των διαφορων φορεων που υπαρχουν και δραστηριοποιουνται στον δημο.

Το παληο συνθημα «κάθε πολη και γυμναστηριο»πρέπει να το  υλοποιήσει ο δήμος στο «κάθε γειτονια και αθλητικος χωρος».

Η αξιοποίηση των σχολικων αυλων [με δημοτικο φωτισμο] σε χωρους αθλησης των νεων μας, τα απογευματα και βραδυα είναι μια πρώτη προσέγγιση.

Η ιστορικη  «Σοχωρα»  μπορει και πρέπει να αποτελεσει ένα αθλητικο πνευμονα στην καρδια της πολης, προς  ευκολη χρηση ολων των δημοτων.

Η περιοχες των οικισμων μπορουν να αποτελεσουν χωρους παρκου αναψυχης και αθλητισμου διαφορων μορφων αθλησης, προς χρηση των δημοτων .

Πολλα μπορουν να γινουν  με συζητησεις και αποφασεις ολων των πολιτών.

*   Τα πολεοδομικα θεματα εχουν τελματωσει σχεδον στο συνολο τους. Οι αιτιες είναι γνωστες. Χρειαζονται υλοποιησεις ειλημμενων αποφασεων και προγραμματισμος περαιτερω δραστηριοτητων μετα από συζητησεις και συμμετοχικες διαδικασιες. Ο δημοτης δικαιουται να εχει αποψη και συμμετοχη στις αποφασεις που αφορουν στην διαχειριση της δικης του περιουσιας.

Υπαρχουν διαφοροι τροποι για να χρηματοδοτηθουν οι διαφορες δρασεις που θα αποφασισθουν , που θα περπατησουν εφοσον εξασφαλισθει η κοινωνικη συνεναιση ,μεσα από τις ειλικρινείς συζητήσεις που θα πρέπει να γινονται.

Τα πολεοδομικα προβληματα είναι διαφορα και ποικιλα. Όλα εχουν λυσεις αρκει να τις θελησουμε, και να τις επιδιωξουμε ειλικρινα και όχι μονο λεκτικως και υποσχεσιακα .

Η λυση των προβληματων απαιτει σαν ουσιαστικη προυποθεση την αγαπη και το μερακι .

 Η διοικηση του δημου χρειαζεται τετοιους ανθρωπους.

Από κει και περα όλα περπατουν ευκολωτερα γιατι δουλευουν πολλοι και οι λυσεις ερχονται φυσιολογικότατα.

[ αυτό το κείμενο γράφτηκε και δημοσιεύθηκε τον Μάίο του 2002. Όμως .δυστυχώς, είναι άκρως επίκαιρο και σήμερα!]

21-10-2013  nikninos@gmail.com

Αρμένοι σύμφωνα με το ΓΠΣ πρέπει να γίνει οικιστικό κέντρο της περιοχής Βρύσινα.μονόδρομος η απόκτηση-αξιοποίηση από τον δήμο, των δύο κλειστών στρατοπέδων του χωριού !

αλλαγή

για τον δήμο και τους δημότες!                 Ρέθυμνο   17-10-2013

επικεφαλής :                                   

ΝΙΚΟΛΑΟΣ  ΘΕΟΔ  ΝΙΝΟΣ

Δημοτικός σύμβουλος Ρεθύμνου

                                                                                                   Προς

                                                                                     Τον δήμο Ρεθύμνου :

                                                                                     α/ δήμαρχο Ρεθύμνου

                                                                                     β/ πρόεδρο δημοτικ συμβουλίου

                                                                                     γ/ τεχνική υπηρεσία

ΘΕΜΑ : υλοποίηση φιλοσοφίας κλπ ΓΠΣ Ρεθύμνου σε σχέση με στρατόπεδα Αρμένων

Όταν συζητήσαμε τον Σεπτέμβριο του 2008,(για τις βελτιώσεις στο σχέδιο ΓΠΣ που είχε υποβληθεί για έγκριση στο δημοτικό συμβούλιο),στην 3μελή επιτροπή που είχε ορίσει το ΔΣ , συμφωνήσαμε ,(και αυτό τελικά ενσωματώθηκε στην τελική απόφαση του ΔΣ), να προβλέψουμε οικιστικά κέντρα, γύρω από την κυρίως πόλης, ώστε να μπορέσουμε να αποκεντρώσουμε λειτουργίες και καλύψεις αναγκών των πολιτών, και να «μειώσουμε» το «φορτίο» επί της ήδη βεβαρυμένης ,λειτουργικά, πόλης.

Ένα από τα οικιστικά κέντρα, προβλέπεται στον οικισμό των Αρμένων, για να «καλύψει» ολόκληρη την περιοχή του Βρύσινα κλπ.

Κατόπιν τούτων είναι αυτονόητο ,αφ ενός μεν πως είμαστε υποχρεωμένοι  να  υλοποιήσουμε τα προβλεπόμενα στο ΓΠΣ για να έχουμε τα προσδοκούμενα αποτελέσματα, και αφ ετέρου δε, ότι πρέπει να ενεργοποιηθούμε (σαν δήμος) για να επιτύχουμε αυτήν την υλοποίηση!

Στον οικισμό των Αρμένων, η δραστηριοποίηση αυτή για την υλοποίηση των στόχων και της φιλοσοφίας του ΓΠΣ, είναι ταυτόσημη με την αξιοποίηση της στρατοπεδικής περιουσίας του χωριού, που είναι μονόδρομος στην προσπάθεια μας αυτή.

Τα στρατόπεδα των Αρμένων έχουν επαρκή οικοπεδική έκταση για τις οποιεσδήποτε απαιτούμενες λειτουργικές υποδομές ,καθώς επίσης έχουν και αρκετές εκατοντάδες μ2 κτισμάτων που μπορούν να στεγάσουν τις απαιτούμενες λειτουργίες.

Ο δήμος παλαιότερα ( βλέπε αίτημα με απ 4163 / 13.4.2005 ) είχε ζητήσει , να του παραχωρηθούν τα καταργούμενα στρατόπεδα της διοικητικής του περιοχής. Εχω υπ όψει μου το σχετικό διαβιβαστικό έγγραφο του ΓΕΣ (προς τις συναρμόδιες υπηρεσίες του  υπουργείου του),που συνυπέβαλε ετούτο το αίτημα του δήμου, χωρίς να έχω στοιχεία της οποιαδήποτε εξέλιξης (αν υπήρξε αυτή) του θέματος. Στο έγγραφο αυτό δηλώνεται ,πως το στρατόπεδο των Αρμένων «έχει συμπεριληφθεί στα αποδεσμευόμενα στρατόπεδα» ,με ο,τι αυτό σημαίνει για τον δήμο και τις ανάγκες του.

Να σημειώσουμε ότι υπάρχει ειδική νομοθεσία για την «διάθεση -αξιοποίηση» των καταργούμενων στρατοπέδων ( Ν 2745/1999), και ακόμη ,ότι έχουν γίνει αρκετές παραχωρήσεις στρατοπέδων σε δήμους «χαριστικές»! [πχ κολυμβητήριο στην Ηγουμενίτσα κλπ ]

Να παρατηρήσουμε ,ότι στα στρατόπεδα των Αρμένων, που είναι «κλειστά» εδώ και πολλά χρόνια, τα υφιστάμενα κτίρια έχουν ήδη υποστεί φθορές οι οποίες αυξάνονται κατά γεωμετρική πρόοδο! Κατά συνέπειαν οι οποιεσδήποτε καθυστερήσεις  έχουν ήδη κοστίσει ακριβά,( ανάγκες + δαπάνες επισκευών και αποκατάστασης των υπαρχόντων κτισμάτων) και όσο περνά ο χρόνος πολλαπλασιάζεται αυτό το κόστος!

Να προσθέσουμε ακόμη, ότι για την δωρεάν παραχώρηση ακινήτων του δημοσίου στους ΟΤΑ, πρέπει να υπάρχει , προς κάλυψη της, καθορισμένη χρήση κοινοφελούς χαρακτήρα.

Κατόπιν των πιο πάνω σοβαρών και ουσιαστικών δεδομένων, είναι ξεκάθαρο ότι ο δήμος οφείλει άμεσες και δραστικές δράσεις του, για την απόκτηση όλων αυτών των αναγκαίων (για το χωριό, για την περιοχή και για τον δήμο ολόκληρο), κτισμάτων και οικοπέδων, ώστε να μπορέσει να υλοποιήσει το οικιστικό κέντρο Αρμένων, και να ωφεληθούν οι πολίτες και ο δήμος τις θετικές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής του τόπου μας.

Οι δύσκολοι καιροί τους οποίους βιώνει η καθημερινότητα μας και η οικονομικοκοινωνική ζωή μας, δεν επιτρέπουν ολιγωρίες, λόγια και ταλαντεύσεις. Αυτό το ΓΠΣ που αποφασίσαμε – αποκτήσαμε ,( μετά 15 περίπου χρόνια «κουβέντας»!), οφείλουμε να το υλοποιήσουμε , αμέσως , στην ουσία και στην φιλοσοφία του. Αλλιώς θα μείνει και ετούτο «στο ράφι» όπως ,κατ ουσίαν, έγινε με το προηγούμενο (του 1986) του οποίου αποτελεί την αναθεώρηση του.

Και να επισημάνουμε ,ότι αυτήν την εγκατάλειψη «στα ράφι» του ΓΠΣ του 1986, την «πληρώνουμε» αρκετά «ακριβά» σήμερα !

Ζητούμε ,λοιπόν, από τον δήμο «τα αυτονόητα»!

Με τιμή

Νίκος Νίνος δημοτικός σύμβουλος επικεφαλής της δημοτικής παράταξης ΑΛΛΑΓΗ

αναζητείται εξουσία στον "καθαρό ,οξυγονούχο, αέρα !

τα θερμοκήπια της εξουσίας !

του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλόυ Ρεθύμνου

Πολλές φορές , ( τόσο πολλές, που πλησιάζουν πάρα πολύ το απόλυτο, δηλ το «πάντα»!), μιλούμε , διαπιστώνουμε, και καταγγέλλουμε, την «κώφωση» την απομόνωση, το κλείσιμο της εξουσίας στο γραφείο της, σε πλήρη απομόνωση από την ,εξωτερική, πραγματικότητα.

Παράλληλα με αυτήν την αλήθεια, παρακολουθούμε μια προώθηση «στην τοπική αγορά» ( μέσα από τα δελτία τύπου, που εκδίδουν τα γραφεία τύπου και δημοσίων σχέσεων, των κέντρων εξουσίας, και μέσα από συνεντεύξεις που δίνουν οι «καρέκλες» της εξουσίας, και ακόμη μέσα από φωτογραφήσεις κλπ οποιασδήποτε εκδήλωσης στο γραφείο της εξουσίας, κλπ), μιας εικόνας που επιμελούνται οι διάφοροι «σύμβουλοι επικοινωνίας» , που θέλει να μας διαβεβαιώσει, για μια κοπιώδη και εργώδη προσπάθεια που καταβάλλεται, για ένα τιτάνειο αγώνα κατά της γραφειοκρατίας και του ανάλγητου κράτους και εναντίον της οποιασδήποτε επινοούμενης αντίδρασης, ώστε να δικαιολογείται ετούτη η (παρεξηγούμενη από όλους εμάς, που γκρινιάζουμε!) έλλειψη παρουσίας και ανταπόκρισης της εξουσίας προς όλους μας.

Κάπου δηλαδή, προσπαθούν  να μας πείσουν, ότι οφείλουμε να δείξουμε κατανόηση για όλους αυτούς κατά των οποίων γκρινιάζουμε, διότι εκείνοι φροντίζουν ,[και αναλίσκονται ( έτσι επιμένουν να μας λένε!),εκατό τοις εκατό!], αποκλειστικά και μόνον για μας.

Δηλαδή, κοντολογίς, οι άνθρωποι αυτά πιστεύουν , ( ή θέλουν ,να πιστεύουν!), αυτά μεγαλοποιούν ( με επιστημονικές μεθοδολογίες, που αξιοποιούν όλη την υπάρχουσα «τεχνολογία» ), και αυτά επικαλούνται για να καλύψουν όλη την ( δυστυχώς, αρνητική!), πραγματικότητα της παντελούς στασιμότητας ( μάλλον, ορθότερα, της συνεχούς χειροτέρευσης!), των θεμάτων που ταλανίζουν την καθημερινότητα και που απομακρύνουν την αισιοδοξία για το μέλλον, του τόπου και των πολιτών.

Είναι γνωστό , ότι άλλη η γεύση των προϊόντων της ελεύθερης καλλιέργειας, έξω στην ύπαιθρο, υπό τον ζωογόνο ήλιο, και άλλη η γεύση (πολύ λιγότερης ποιότητας!) των προϊόντων υπό το τεχνητό καθεστώς ενός  θερμοκηπίου.

Επίσης είναι γνωστό, ότι τα μεγέθη και η εμφάνιση των προϊόντων του θερμοκηπίου είναι «πιο εμπορικά» δηλ πιο εντυπωσιακά, ενώ της υπαίθριας καλλιέργειας έχουν μειωμένες αυτές τις παραμέτρους εντυπωσιασμού.

Παρατηρούμε λοιπόν μια αντίστροφη αξία  μεταξύ των δύο αυτών περιπτώσεων, αφού στην ποιότητα (στο περιεχόμενο!) υπερτερεί η εξωτερική ελεύθερη καλλιέργεια, ενώ στην εμφάνιση ( στην παρουσίαση!) υστερεί ετούτη η καλλιέργεια του ήλιου και του οξυγόνου!

Εχουμε επομένως ένα υπαρκτό παραλληλισμό, κατά τον οποίο στα θερμοκήπια της εξουσίας παράγονται ειδήσεις και «αποτελέσματα δημοσιογραφικής αξίας», χωρίς το οξυγόνο και την φρεσκάδα της ελεύθερης υπαίθριας γής με την αντίστοιχη ποιότητα και ποσότητα γεύσης και εμφάνισης-συσκευασίας!

Το ζητούμενο, είναι ένα σοβαρό τιθέμενο πρόβλημα επιλογής για όλους μας.

Τι είναι προτιμότερο, η νοστιμιά και η ωφελιμότητα του ουσιαστικού περιεχομένου που ικανοποιεί την γεύση και την υγεία μας, ή η καλογυαλισμένη εξωτερική εμφάνιση που «χτυπά» σαγηνευτικά στα αυτιά μας ;

Η επιλογή είναι ,συνταγματικά , μόνον, δική μας!

Απλώς να γνωρίζουμε ,πως «μετά την απομάκρυνση από την κάλπη» ουδέν λάθος αναγνωρίζεται!

Ας σκεφθούμε, ας αξιολογήσουμε και ας αποφασίσουμε!

16-12-2013

nikninos@gmail.com    nikosninos1.blogspot.com    www.dimotiki-kinisi.gr

[ δημοσιεύθηκε στα «ρεθεμνιώτικα νέα» της  20.8.2013 ]

δεν αφήσαμε τίποτα άκτιστο, άρα πλέον ,μόνον, κατά τις λοιπές διευθύνσεις μπορούμε να δράσουμε !

πάνω, κάτω, καθέτως,

                  και όχι οριζοντίως !

του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου

Αντε ,επί τέλους, «τα καταφέραμε» και φτάσαμε στην υπογραφή από τον Γενικό Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης και στην δημοσίευση στο ΦΕΚ της αναθεώρησης του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου της δημοτικής ενότητας Ρεθύμνου, το οποίο «κουτρουβαλούσε» κάποια χρόνια η προηγούμενη δημοτική αρχή και , σχεδόν, άλλα τόσα (περισσότερα) η παρούσα δημοτική αρχή!

Το γεγονός «εορτάσθηκε» με τις συνήθεις συνεντεύξεις της δημοτικής αρχής, και με τις σχετικές δημοσιεύσεις του τοπικού τύπου για το περιεχόμενο του ΓΠΣ κλπ.

Το ΓΠΣ σίγουρα είναι ένα σημαντικό « εργαλείο»,και μια ουσιαστική προϋπόθεση, για τον δήμο μας και για το οικονομικοκοινωνικό μέλλον του τόπου μας!

Η οποιαδήποτε καθυστέρηση και χρονοτριβή στις διαδικασίες αυτές, μόνο ζημιές επιφέρει, και μάλιστα ζημιές μη αναστρέψιμες.

Στις διαδικασίες από τις οποίες πέρασε το θέμα του ΓΠΣ, θεωρούμε ότι βοηθήσαμε ουσιαστικά, προτείναμε και ζητήσαμε τα πρέποντα, συντελέσαμε σε αλλαγές και τροποποιήσεις χρήσιμες, και εν πάσει περιπτώσει, τελικά, αποδεχθήκαμε την ολοκλήρωση ( που την ψηφίσαμε ,χωρίς ιδιαίτερα σχόλια στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο, τρία χρόνια μετά από την τελική απόφαση του Δεκέμβρη του 2008 οπότε ,υποτίθεται, είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία),για να «κλείσει» το θέμα, αφού οποιαδήποτε .άλλη, καθυστέρηση  θα επέφερε επαύξηση αρνητικών παραμέτρων ,για τον δήμο.

Εμείς ,σήμερα, δεν θα μπούμε σε λεπτομέρειες, ούτε θα αναφερθούμε σε αυτές τις αρνητικές επιπτώσεις, και στην κριτική της όποιας καθυστέρησης ( άλλωστε, έχουμε καιρό να τα συζητήσουμε αυτά δεόντως, όταν θα τεθούν εκεί που θεσμικά πρέπει και αρμόζει),όμως θα στρέψουμε την προσοχή μας σε κάποια «ψιλά γράμματα» της όλης υπόθεσης.

Με το ΓΠΣ ,υποτίθεται ότι δρομολογούνται και ορίζονται λύσεις για όλα τα τοπικά ζητήματα, και όχι μόνον για την δημιουργία οικοπέδων οικοδόμησης εντός σχεδίου.

Δυστυχώς εμείς «δεν πιάσαμε» αυτά τα θέματα, ( η δική μας πρόταση ήταν να τα χωροθετήσουμε όλα, ώστε στο μέλλον απλά να ασχολούμαστε με υλοποιήσεις έχοντας «ξεμπερδέψει» με το «ψάξιμο» και τις αναζητητικές προτάσεις), και τα αφήσαμε όλα «ανοικτά» !

Εχουμε « καταφέρει» να δημιουργήσουμε μια πόλη ,( με την ευρεία έννοια της), η οποία στερείται παντελώς χώρων για ο,τιδήποτε της χρειάζεται, ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που καθημερινά την ταλανίζουν.

Αυτό το «κατόρθωμα» κατανέμεται σε όλους μας, μηδενός εξαιρουμένου είτε θετικά είτε αποθετικά, και αποτελεί βασική υποχρέωση μας ,( όλων μας), να το αντιμετωπίσουμε!

Με το προς δημοσίευση στο ΦΕΚ αναθεωρημένο ΓΠΣ, δεν λειτουργήσαμε απαντητικά έναντι αυτής της υποχρέωσης μας! Η αν θέλετε, δεν λειτουργήσαμε ,συνολικά, με αυτήν την απαντητική υποχρέωση μας.

Εν πάσει περιπτώσει, τελικώς αυτό μπορέσαμε να έχουμε και με αυτό καλούμαστε να πορευθούμε για τις επόμενες δεκαετίες.

Είναι λοιπόν δεδομένη αυτή η δημοτική οικοπεδική «οικονομία», που υπήρχε και πού μας παρέμεινε από το ΓΠΣ, και με αυτήν καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τα δημοτικά λειτουργικά προβλήματα μας.

Ολοι θυμόμαστε την «εποχή» πού «γεννήθηκε» η πολυκατοικία στην Ελλάδα!

Η ανάγκη για στέγη και η έλλειψη επιφάνειας, μας οδήγησαν ( δεν κρίνουμε το «καλώς ή κακώς» ούτε κρίνουμε «την πολιτική» που ακολουθήθηκε από τις κυβερνήσεις,) στην καθ ύψος ανάπτυξη κατοικιών, δηλ στις «γνωστές» μας πολυκατοικίες.

Είναι λοιπόν αδήρητη και μονοδρομική η αντίστοιχη δημοτική πολιτική, στον δήμο μας, για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της καθημερινότητας ( κυκλοφοριακό, πάρκινγκ, πράσινο, παιχνίδι-δραστηριότητες, κλπ), και οφείλουμε να σκεφτούμε το «πάνω» ( δηλ πολυόροφες λύσεις, ταράτσες κλπ), το «κάτω» ( δηλ υπόγειες λύσεις ), το «καθέτως» ( δηλ όλες τις κάθετες επιφάνειες, τοίχοι, κολώνες κλπ), αλλά όχι το «οριζοντίως» (αφού μας λείπουν οι επιφάνειες!).

Η δημοτική αρχή, οφείλει να «καταγράψει» τα μεγέθη των υπαρχουσών αναγκών, (αλλά και των αναγκών που προβάλλονται στο «λογικό» μέλλον), και να εκπονήσει ένα σχέδιο αντιμετώπισης και κάλυψης τους αξιοποιώντας τα μόνα διαθέσιμα «όπλα» που έχει, δηλ στρεφόμενη στις «διευθύνσεις» στις οποίες αναφερθήκαμε πριν, και αξιοποιώντας ο,τι έχει διαθέσιμο και μπορετό κατά περίπτωση.

Σε παληότερα κείμενα μας έχουμε αναφερθεί «στις αμαρτίες γονέων» που θα βρούμε μπροστά μας ,σαν εμπόδια, ( έργα που έγιναν χωρίς να «βλέπουμε» στο μέλλον), αλλά ,κατά περίπτωση, θα κάνουμε όσα πρέπει και μπορούμε στοχεύοντας με την συνολική προσπάθεια μας να δώσουμε «απαντήσεις» σε όλα τα «ερωτήματα» που σήμερα μας ταλαιπωρούν.

Είναι αυτονόητο, πως χρειάζεται μια ολοκληρωμένη «καταγραφή» και μια ολόπλευρη μελέτη κάθε παραμέτρου για να μην κάνουμε λάθη και λανθασμένες σκέψεις και πράξεις.

Είναι ουτοπικό να στηρίξει κανείς την τολμηρή άποψη-πρόταση που έχει αρχίσει να διαμορφώνεται σαν «κίνηση», ότι δηλ έχουμε φτάσει στην εποχή που τελείωσαν τα «κτισίματα», και θα πρέπει να αρχίσουμε τις «κατεδαφίσεις» αυτών που τόσες δεκαετίες αφήσαμε να κτίζονται! Μάλιστα έχει ειπωθεί ,ότι οι επόμενοι εθνικοί ευεργέτες θα είναι εκείνοι που θα κάνουν χορηγίες, όχι για να κτίζονται κτίρια (όπως μέχρι τώρα) ,αλλά για να κατεδαφίζονται κτίρια και να «ανοίξουν» οι πόλεις!

Να σημειώσουμε, ότι έχει μια λογική ουσίας, αυτό που (με πρόταση μας) «μπήκε» στο ΓΠΣ, ώστε η πόλη (το διοικητικό κέντρο της) να μπορεί να «ανέβει» στα Τρία Μοναστήρια ,( δηλ η πόλη «να πάρει τα βουνά» ,όπως έχω πεί πριν πολλά χρόνια!). Όμως ετούτη η περίπτωση έχει και τις αρνητικές της παραμέτρους, και δεν είναι μια απλή υπόθεση!

Συνεπώς είμαστε «καταδικασμένοι», εκ των πραγμάτων, να στραφούμε ,να ακολουθήσουμε και να υλοποιήσουμε συζητήσεις, προτάσεις, δράσεις κλπ που θα εκπορεύονται και θα περπατούν πάνω στην «νέα» λογική, η οποία θα «βλέπει» προς τα «κάτω», προς τα «πάνω» και προς τις «καθέτους», και θα «ξεχάσει» την πεπατημένη  διεύθυνση της «οριζοντίου»!

Αλλωστε αυτές οι δράσεις και ετούτη η λειτουργική, δεν είναι ούτε πρωτοπορειακή ούτε πρωτοφανής!

Ηδη υπάρχει πλούσια «τεχνογνωσία» και ιδεογνωσία, από πολλές πόλεις σε ολόκληρο τον κόσμο, σε μια ποικιλία περιπτώσεων εφαρμογών και δράσεων..

Επίσης ,να σημειώσουμε, ότι υπάρχει και μια σχετική «ιστορία» που μετρά κάποιες  χιλιετίες, όπως πχ στην περίπτωση της Βαβυλώνας με τους κρεμαστούς της κήπους!

Να παρατηρήσουμε και να επισημάνουμε ,ότι και για λόγους ασφάλειας κλπ των πολιτών χρειάζονται οργανωμένοι χώροι καταφυγής ,οι οποίοι σήμερα απλώς υπάρχουν  «στα χαρτιά», όμως θα πρέπει να  «σηκωθούν» και να «στηθούν» στην πράξη.

Είναι ξεκάθαρο λοιπόν, πως οφείλουμε να «ανασυντάξουμε» τις ( δημοτικές, και όχι μόνον!) δυνάμεις μας, να αναθεωρήσουμε τις λειτουργικές μας, να ανακαθορίσουμε τις πρακτικές μας, να αλλάξουμε τις οπτικές μας, να γίνουμε πραγματιστές και πιο «απλοί», να ανασκουμποθούμε και να «φύγουμε μπροστά»!

Μπορεί ο διευθυνσιακός «ορίζοντας» μας να είναι περιορισμένος, όμως οι άλλες διευθύνσεις είναι «απεριόριστες»! Ας τις «δούμε» και ας τις εκμεταλλευθούμε , αξιοποιώντας  όλες τις εμπειρίες που υπάρχουν πλούσιες στην «κυψέλη» της ιδεογνωσίας, και όλες τις δημιουργικές ιδέες που εμείς μπορούμε να προσθέσουμε .

Να «κοιτάξουμε» επομένως, «πάνω» , «κάτω» και «καθέτως» και να «απαγκιστρωθοιύμε» από την πεπατημένη της «οριζόντιας» διεύθυνσης!

Το Ρέθυμνο μπορεί , ακόμη και υπό τα σημερινά  δεδομένα του, να λύσει όλα του τα προβλήματα, αρκεί ,εκείνο, να το θελήσει!

22-8-2013    nikninos@gmail.com    nikosninos1.blogspot.com     www.dimotiki-kinisi.gr

κυκλοφοριακό, ρεθεμνιώτικη αριθμητική του !

κυκλοφοριακή αριθμητική !

του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου

Διαβάζουμε πολύ συχνά στον τοπικό τύπο, είτε σαν δικό του ρεπορτάζ είτε σαν διαμαρτυρίες-σχόλια των συμπολιτών, την «καταγραφή» της αρνητικής κυκλοφοριακής τοπικής πραγματικότητας.

Θα πρέπει να επισημάνουμε, και να τονίσουμε, ότι οι συμπολίτες και ο τοπικός τύπος γράφουν τα αυτονόητα, και λογαριάζουν με «απλή αριθμητική» το πρόβλημα ,σαν ποιότητα και σαν ποσότητα, κάτι που όπως δείχνει το αποτέλεσμα, ( της πλήρους απουσίας του δήμου!) η δημοτική αρχή δεν μπορεί ή δεν θέλει, ή «απαξιοί», να κάνει!

Το κυκλοφοριακό πρόβλημα της πόλης μας είναι δεδομένο (για όποιον «ζεί» σε αυτόν τον τόπο), και το βιώνουμε μέσα από τις πολυπαραμετρικές «εκδηλώσεις» του, όπως πχ η παράνομη στάθμευση, οι ελάχιστες σημειωτοντικές ταχύτητες στην Λεωφόρο κλπ, η καθημερινή ταλαιπωρία και αγανάκτηση των συμπολιτών οδηγών ,κλπ

Τα πράγματα είναι απλά, για όποιον θέλει «να τα δεί», για όποιον δεν «τα προσπερνά», για όποιον  «σταματήσει, και κατέβει από το «λεωφορείο» της Βεγγικής καθημερινής «τρεχάλας»!

Κάποτε είχαμε κάποιους δρόμους στην πόλη ,από πριν δεκαετίες, με κάποια τροχοφόρα που χρησιμοποιούσαν αυτούς τους δρόμους, και με αυτά ( τα «τότε») δεδομένα είχαμε κυκλοφοριακό πρόβλημα.

Εκτοτε, στις δεκαετίες που πέρασαν, ο δήμος μείωσε τα γεωμετρικά στοιχεία αυτών των δρόμων, αφαίρεσε δεκάδες υπάρχουσες θέσεις στάθμευσης, δεν προσέθεσε πουθενά και τίποτε, ενώ παράλληλα οι πολίτες αυξήσανε τα  τροχοφόρα τα οποία χρησιμοποιούν αυτά (τα μειωμένα!) κυκλοφοριακά στοιχεία.

Τι λέει η απλή «αριθμητική» ;  Σαφέστατα, ότι το κυκλοφοριακό πρόβλημα θα αυξηθεί και θα γιγαντωθεί, δηλ αυτό που βιώνουμε και διαπιστώνουμε καθημερινά!

Η απλή αριθμητική λογική λέει, ότι  μειώνοντας τα γεωμετρικά δεδομένα και αφαιρώντας θέσεις στάθμευσης, αν δεν μειώσεις αντίστοιχα (τουλάχιστον!) και τα τροχοφόρα, τότε θα καταλήξεις σε «κυκλοφοριακό έμφραγμα»!

Αυτό λοιπόν, φυσιολογικότατα, έχει υποστεί η πόλη μας, και σε αυτό το αρνητικό αποτέλεσμα ήταν δεδομένο πως θα καταλήξουμε. Και ,βεβαίως εκεί καταλήξαμε!

Από κει και πέρα, με αυτά τα δεδομένα, με αυτήν την δημοτική λειτουργική, με αυτήν την κρυψοδακτυλική αναντιμετώπιση, τα πράγματα είναι … φυσιολογικά!

Μπλοκάρισμα τροχοφόρων, παράνομες σταθμεύσεις, ελάχιστες ταχύτητες κίνησης, καυσαέρια και «καρκίνος», άγχος αγανάκτηση και ταλαιπωρία, «χάος» ψυχικό και πραγματικό!

Ο,τι «πληρώσαμε» αυτό «εισπράξαμε» σαν κυκλοφοριακή πλευρά της πόλης!

Ετσι ,όσα και αν γράφει ο τοπικός τύπος, όσα και αν διαμαρτύρονται οι ταλαιπωρούμενοι πολίτες, τίποτα δεν αλλάζει, τίποτα δεν πετυχαίνουμε πλήν ,ίσως, της « εκτόνωσης» μας ,ότι «τα είπαμε»!

Το ερώτημα, που ( θάπρεπε να) βγαίνει αυθόρμητα από την σκέψη μας,  είναι, μια δίπλευρη ανησυχία, κατά πόσον δηλ «είμαστε καταδικασμένοι» ή «υπάρχει ακόμη ελπίδα»!

Η απάντηση είναι το ίδιο «απλή» όπως και η κυκλοφοριακή αριθμητική στην οποία αναφερθήκαμε πριν.

Οι παρεμβάσεις που έγιναν στην πόλη, ( θάπρεπε να) έχουν μια στόχευση, ένα μπούσουλα όσον αφορά στην λειτουργία της πόλης που αναζητούμε και που ( με τα έργα αυτά) υλοποιούμε.

Πολλές φορές ακούγεται η διλεξία  «βιώσιμη κινητικότητα», προς την οποία ,υποτίθεται ότι, οδεύουμε.

Αυτή η βιώσιμη κινητικότητα, ( για την οποία έχουμε «το θράσσος»,να την κάνουμε και «εξαγωγή»), είναι ,για την πόλη μας, «στα λόγια» και «στα χαρτιά»!

Κάποιοι θεωρούν, ότι τα μερικά χιλιόμετρα ποδηλατόδρομων που έγιναν,( κολλητά και στριμωχτά  με τον χώρο κίνησης των πεζών ), αποτελούν το «μεταπτυχιακό μας» προς την βιώσιμη κινητικότητα!

Αρκούνται σε αυτά, «κορνιζάρισαν» τον ποδηλατόδρομο, τον «κρέμασαν» στο δημαρχιακό μέγαρο, και αυτοβραβεύονται για την επιτυχία τους, «κοιτάζοντας» και ικανοποιούμενοι από το κρεμασμένο αυτό «μεταπτυχιακής αξίας» έργο τους.

Οσον αφορά στο «τι γίνεται» εκεί «έξω» στους στενάζοντες δρόμους της πόλης, ούτε «ξέρουν», ούτε «θέλουν να ξέρουν», ούτε «επιτρέπουν» να τους «χαλάσει» αυτήν την «νιρβάνα» τους.

Μάλιστα κάποιοι επιμένουν να φτειάξουν ένα μεγάλο υπόγειο γκαράζ στην καρδιά της πόλης, δηλ ( εκτός των άλλων αρνητικών παραμέτρων που έχουμε αναλύσει σε κείμενα μας),να αυξήσουν αυτήν την προβληματική κυκλοφοριακή κατάσταση.

Πριν είκοσι περίπου χρόνια είχαμε πεί δημοσίως ( σε ζωντανή ραδιοφωνική εκπομπή τοπικού ραδιοφώνου), πως «είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει ( όλων όσοι είμαστε αρμόδιοι για το κυκλοφοριακό πρόβλημα),θα λειτουργήσουμε μαζική μεταφορά στην πόλη, γιατί είναι η μοναδική λύση, ο μονόδρομος αντιμετώπισης του κυκλοφοριακού προβλήματος»!

Πέρασαν τόσα χρόνια και επ αυτού ακόμη τίποτα δεν έκαναν οι αρμόδιοι! Διό και οι φυσιολογικές συνέπειες που μας ταλαιπωρούν καθημερινά.

Είναι απλά τα πράγματα και αυτονόητη η αριθμητική που δίνει απάντηση στο πρόβλημα:

Αφού μειώσαμε ( και ,αν θέλετε, καλά το κάναμε αυτό!), γεωμετρικά στοιχεία δρόμων και μειώσαμε θέσεις στάθμευσης, πρέπει να μειώσουμε και την κυκλοφορία των τροχοφόρων ώστε αυτή η κυκλοφορία να εξυπηρετείται άνετα από αυτά τα νέα δεδομένα.

Πως θα το πετύχουμε αυτό; Μα, με κίνητρα και με αντικίνητρα, όπως δείχνει η παγκόσμια εμπειρία.

Δηλ με άριστη μαζική μεταφορά ( σωστή, φθηνή, επαρκή ,συνεπή κλπ), που να εξυπηρετεί οποιεσδήποτε μετακινήσεις κατά την καθημερινότητα μας, και με αυστηρότητα αντιμετώπισης της επιμονής ή έστω της ανάγκης χρησιμοποίησης του τροχοφόρου μας ,(παρά αυτήν την άριστη εξυπηρέτηση μας από την μαζική μεταφορά),τόσον για την χρήση του όσον και ( κυρίως!) για την στάθμευση του.

Εμείς ,στην τοπική πραγματικότητα, μειώσαμε (με τα έργα που έγιναν) δρόμους και θέσεις στάθμευσης, και αφήσαμε «ελεύθερα» όλα τα τροχοφόρα να «πήξουν» τους δρόμους μας και να «ψάχνουν» ,περιφερόμενα το πού θα σταθμεύσουν.

Με αυτήν την κυκλοφοριακή ( μη !) αριθμητική μας, βγάλαμε ετούτο το λανθασμένο αποτέλεσμα!

Αν δεν μειώσουμε τα κινούμενα  τροχοφόρα, με σωστές αριθμητικές πράξεις-ενέργειες, δεν έχουμε καμιά ελπίδα μηδέ χαραμάδας προς το μέλλον!

{ βεβαίως με ετούτη την λανθασμένη και παραβατική πραγματικότητα,  «οικονομά» το δημοτικό ταμείο τα εκατομμύρια της σταθμευτικής φορολόγησης μας}

Θα ξαναπούμε την άποψη μας, ότι «είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει, θα αναγκασθούμε να λειτουργήσουμε την σωστή μαζική μεταφορά ,και, στην πόλη μας»!

Γιατί λοιπόν το αργούμε ;

Να  ξαναρωτήσουμε, ( με ίδιο σατιρικό πνεύμα!) ό,τι είχαμε παληότερα ρωτήσει με δημοσίευμα  μας ,δηλ μήπως δεν λύνουμε το κυκλοφοριακό πρόβλημα για δημοτικούς οικονομικούς λόγους! { βλέπε τοπική εφημερίδα  της 19.1.2005 με τίτλο « μήπως τα τροχαία πρόστιμα φταίνε για την μη λύση του κυκλοφοριακού!»}

29-8-2013   nikninos@gmail.com    nikosninos.blogspot.com    www.dimotiki-kinisi.gr

[ δημοσιεύθηκε στα «ρεθεμνιώτικα νέα» της 4.9.2013 ]

οικονομικά δήμων : μαθήματα από το παρελθόν,χορηγίες κλπ

νέες αντιλήψεις,

                                                                  (από το παρελθόν) !

του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου

Λένε ,και είναι πολύ σωστό, ότι «η ιστορία διδάσκει», καθώς επίσης, ότι « ένας λαός χωρίς ιστορία μειονεκτεί»!

Εμείς θα τα «ερμηνεύσουμε» ετούτα τα  ψήγματα της σοφίας , λέγοντας ,πως άμα υπάρχει παρελθόν και στραφούμε προς αυτό, τότε θα πάρουμε χρήσιμες εμπειρίες και γνώσεις, από τις οποίες μπορούμε να ωφεληθούμε για το παρόν και το μέλλον μας.

Η ελληνική αρχαιότητα έχει τεράστιο διδακτικό περιεχόμενο  για κάθε παράμετρο γνώσης, εμπειρίας, τεχνογνωσίας, και ιδεογνωσίας.

Θα μπορούσαμε λοιπόν, να ωφεληθούμε πολλά , αν αξιοποιήσουμε, αν «εκμεταλλευθούμε», ετούτη την  κυψέλη ιδεών και γνώσης.

Πολλές φορές,( με τάση προς το «πάντοτε»!), και διαχρονικά, (και, πολύ περισσότερο τώρα με την οικονομική κρίση), σε οποιαδήποτε αιτήματα, προτάσεις και απόψεις, δίνεται από την εκάστοτε εξουσία, η «μονότονη» απάντηση και δικαιολογία της έλλειψης «παρουσίας» της, εκείνο το στείρο «δεν έχουμε λεφτά», που «σκοτώνει» οποιοδήποτε ατένισμα προς το μέλλον, οποιαδήποτε προσπάθεια διαφυγής από την ταλαιπωρητική και απογοητευτική μιζέρεια μας.

Θα τολμήσουμε να «θυμίσουμε» ,ότι οι ποταμοί των χρημάτων δεν διατρέχουν όλους τους τόπους, και επομένως , « σαν εμάς», ( δηλ τόπους που δεν διατρέχονται από ποταμούς χρημάτων), υπήρξαν, υπάρχουν, και θα υπάρχουν πάρα πολλοί τόποι !

Ομως παρά αυτήν την ποταμική έλλειψη, διαχρονικά βλέπουμε, (μελετώντας την ιστορία!), ότι έγιναν διάφορες προσπάθειες, και υπάρχουν αντίστοιχες αποτελεσματοφόρες  εμπειρίες, με τις οποίες «έφεραν» τέτοια ποτάμια μέσα στους τόπους τους.

Μπορούμε δηλαδή να  ισχυρισθούμε, τεκμηριωμένα και αποδεικτικά, πως κανένα πρόβλημα δεν είναι άλυτο, καμιά έλλειψη δεν είναι αναντιμετώπιστη, καμιά δυσκολία δεν είναι αξεπέραστη, αρκεί να ανασκουμπωθούμε και να ακολουθήσουμε την γνωστή Ευαγγελική ρήση « ο ζητών ευρήσει»!

Στην σημερινή οικονομική πραγματικότητα, οπότε πραγματικά και αντικειμενικά , «υπάρχουν δυσκολίες», υπάρχει μια πρόσθετη αιτία ώστε να είμαστε υποχρεωμένοι

( αν θέλουμε «να κάνουμε την δουλειά μας» ,για την οποία άλλωστε εκλεγήκαμε σε καρέκλα εξουσίας), να ψάξουμε «παντού» και να αξιοποιήσουμε οποιεσδήποτε δυνατότητες, για να βρούμε τα αναγκαιούντα και ωφέλιμα χρήματα.

Να «προλάβουμε» τον διάχυτο λαϊκισμό, που υπάρχει και διαλύει κάθε ώριμη και υπεύθυνη πρόταση, και να ξεκαθαρίσουμε, πως δεν περιλαμβάνουμε και δεν εννοούμε, με αυτό το «παντού» καμιά πρόσθετη φορολόγηση κανενός και πουθενά!

Υπάρχει πληθώρα άλλων παραμέτρων και δυνατοτήτων, ώστε ετούτη η έσχατη παράμετρος να μην αφορά στις παρούσες απόψεις μας, ούτε να περιέχεται στις παρούσες σκέψεις μας.

Εχουμε μιλήσει άλλες φορές για διάφορες εφικτές και τεκμηριωμένες δυνατότητες, που υλοποιούν μια εκτροπή του και φέρνουν τον «Αχελώο»του χρήματος στον τοπικό «κάμπο», ώστε να μην χρειάζεται να επεκταθούμε και στο παρόν σημείωμα μας σε αυτές τις αναφορές.

Στο παρόν σημείωμα μας θα περιορισθούμε μόνον στο «μάθημα» από το παρελθόν, για να προτείνουμε νέες αντιλήψεις ερειδόμενες και εκπορευόμενες από αυτήν την γνώση και εμπειρία.

Αν αναπολήσουμε την αρχαία Αθήνα, θα δούμε, ότι ο θεσμός της χορηγίας, ήταν μια «καθημερινότητα», και ο δήμος κάλυπτε ουσιαστικές και δραχμοβόρες ανάγκες του μέσα από αυτές τις χορηγίες των εχόντων πολιτών του.

Πχ, εκεί είχαμε τις λεγόμενες «λειτουργίες», ένα σύστημα μέσα από το οποίο οι πλούσιοι βοηθούσαν τους ασθενέστερους.

Ακόμη είχαμε την επιλογή ευπόρων πολιτών που κάλυπταν τα λειτουργικά έξοδα πολεμικών πλοίων.

Επίσης είχαμε  πλούσιους πολίτες που χρηματοδοτούσαν ομάδες αθλητών, θεατρικές κλπ παραστάσεις και χορωδίες.

Η επιλογή των χορηγών εγινόταν από ανώνυμους κρατικούς λειτουργούς, και οι επιλεγόμενοι εύποροι πολίτες θεωρούσαν τιμή τους την ανταπόκριση τους.

Μάλιστα, η ανταγωνιστικότητα  μεταξύ των ευπόρων πολιτών, ήταν δείγμα ανδρείας για αυτούς.

Παράλληλα, η πολιτεία ευχαριστούσε και αναδείκνυε αυτήν την προσφορά τους.

Κοντολογίς ο αρχαίος αυτός δήμος της Αθήνας είχε αναδείξει σε ύψιστη αξία την χορηγία και οι εύποροι πολίτες δεν απέφευγαν την συμμετοχή τους, αλλά ανταγωνιζόντουσαν  για την Τιμή αυτής της συμμετοχής.

Δηλαδή η χορηγίες αυτές είχαν άγραφους κανόνες τιμής και δημόσιας αξίας, και διαφανείς συγκεκριμένες δράσεις και χρηματοδοτήσεις.

Αν περπατήσουμε στον χρόνο, θα δούμε στην συνέχεια, ( σε επόμενους αιώνες), τεράστιες εθελοντικές προσφορές μεγάλου αριθμού εχόντων πολιτών, των εθνικών Ευεργετών, με τις οποίες ορθοπόδησε το ελληνικό Κράτος.

Αν συνεχίσουμε αυτήν την παρελθοντική  πορεία μας, θα δούμε και πιο πρόσφατες τέτοιες  σημαντικές οικονομικές προσφορές από εύπορους πολίτες, που κάλυπταν σημαντικές τοπικές ανάγκες του τόπου καταγωγής τους (και όχι μόνον)!

Ακόμη και  «στις μέρες μας» σημαντικές εταιρικές χορηγίες καλύπτουν ουσιαστικές ανάγκες του τόπου μας, και  μπορεί να είναι νομοθετημένες, όμως μπορούν να οργανωθούν , να βελτιωθούν, να επαυξηθούν, και να προωθηθούν ώστε να γίνουν αποτελεσματικότερες και περιεκτικότερες.

Θέλουμε να πούμε με αυτήν την «πορεία» μας στο παρελθόν, πως «χρήματα υπάρχουν», μόνο που είναι λεπτά ζητήματα ετούτα που αφορούν στα λεφτά του οποιουδήποτε εύπορου πολίτη, και απαιτούν ένα δικό τους «κλίμα» για να φυτρώσουν και να καρπίσουν.

Συνεπώς είναι απαραίτητες οι ιδιαίτερες σκεπτικές και λειτουργικές  του δήμου,

( οποιουδήποτε δήμου),οι ιδιαίτεροι χειρισμοί και αναδείξεις των «χωραφιών» προς τα οποία θα αναζητηθούν οι «σπορές» των καλυπτικών προοπτικών,η ιδιαίτερη λεπτότητα διαφάνειας, εμπιστοσύνης, και μέγιστης κοινής ωφέλειας, η ιδιαίτερη πειστικότητα και ωριμότητα ολόκληρης της εκάστοτε προσπάθειας.

Ταυτόχρονα πρέπει να είναι ώριμη η τοπική κοινωνία, (ολόκληρη η τοπική κοινωνία),

να δεχτεί και να αξιολογήσει ετούτες τις χορηγίες, και να «επιτρέψει» την ωρίμανση των σχεδιασμών και προγραμματισμών.

Αυτή η ωριμότητα θα επιτευχθεί, όταν μετέχει η τοπική κοινωνία σε όλη αυτήν την προσπάθεια και λειτουργική, όταν εκείνη αποφασίσει στόχους και επιδιώξεις!

Ενδεικτικά θα δανειστώ για να προσθέσω μια αμερικάνικη εμπειρία, όπου οι χορηγοί-χρηματοδότες της τοπικής κοινωνίας  μπορούν και απολαμβάνουν ανάλογες τιμές, όπως πχ μια τιμητική ονοματοθεσία  κλπ.

Εχουμε μια αρνητική  «συνήθεια», να απορρίπτουμε ,πριν καν ακούσουμε, αναλύσουμε και μελετήσουμε, ο,τιδήποτε «νέο» μας καταθέσουν!

Καιρός είναι να θυμηθούμε, και να «τιμήσουμε» ακολουθώντας την ,την γνωστή ρήση του Θεμιστοκλή προς τον Ευριβιάδη , «άκουσον μεν κλπ»!

Εμείς θα επιμείνουμε σε όσα πολλές φορές έχουμε πεί και υποστηρίξει, όσον αφορά στον δήμο μας (που αφορά οποιονδήποτε δήμο):

   1/ η συμμετοχή των πολιτών-δημοτών στους σχεδιασμούς και στις υλοποιήσεις των δημοτικών δράσεων είναι πρωταρχικής και ουσιαστικής σημασίας!

Να «βάλλουμε», λοιπόν, τους δημότες στο δημαρχείο!

Εχουμε καταθέσει πολλές «δράσεις» υλοποίησης αυτής της «εισόδου» των δημοτών στο δημαρχείο { πχ  «ώρα του δημότη» στα δημοτικά συμβούλια, μετάδοση των συνεδριάσεων όλων των οργάνων του δήμου, περιοδικές δημοτικές συνελεύσεις για τα οποιαδήποτε εκάστοτε τιθέμενα θέματα, υποδοχή του δημότη στο δημαρχείο, ουσιαστικό περιεχόμενο ενημέρωσης και διαλόγου με τον πολίτη της ιστοσελίδας του δήμου, μηνιαίες κοινές συνεντεύξεις των επικεφαλείς των δημοτικών παρατάξεων-διάλογος με τους ακροατές δημότες ,κλπ}

Όταν οι δημότες «μπούν» στο δημαρχείο, και έχουν ενημέρωση και γνώση των δημοτικών υποθέσεων, όταν μπορούν να ελέγχουν τις διάφορες παραμέτρους, τότε συμμετέχουν στις υλοποιήσεις των κοινών προσπαθειών για το «καλλίτερο Ρέθυμνο» που όλοι θέλουμε και όλοι προσδοκούμε.

Τότε κρίνουν σωστά, γιατί αντιδρούν με γνώση και ενημερωμένη κρίση, τότε  ανοίγουν , μόνον , «δρόμους» στις λύσεις που δρομολογούνται και αποτελούν ουσιαστικές θετικές δυνάμεις στις κοινές προσπάθειες.

    2/  η αξιολόγηση συμμετοχής όλων των δημοτικών δυνάμεων, ώστε να διαμορφώνεται μια «κυψέλη» στην οποία όλοι δουλεύουν χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς προαπαιτούμενα, χωρίς αλαζονείες και απαιτήσεις συνταύτισης, χωρίς μονοδρόμους και περιχαρακώσεις, χωρίς υποχρεώσεις και οποιουσδήποτε όρους και συμβιβασμούς.

Στην «κυψέλη» όλοι «φέρνουν» το πολύτιμο «μέλι», που είναι το ίδιο χωρίς «χρώματα» παρατάξεις, και πολιτικές!

    3/ άνοιγμα από τον δήμο, στην ιστοσελίδα του., μιας «κυψέλης ιδεών», στην οποία οποιοσδήποτε δημότης θα μπορεί να καταθέτει την πρόταση του, την ιδέα του, την σκέψη του κλπ!

 Μιλούμε για κυψέλη ιδεών και όχι για «καλάθι αχρήστων», κατά που συνηθίζεται σήμερα στα γραφεία της εξουσίας!

Γι αυτό θα υπάρχει αρμόδιο «γραφείο» στον δήμο, που θα δουλεύει αυτήν την κυψέλη, αξιολογώντας, προωθώντας και ,κυρίως, απαντώντας στον δημότη (όπως άλλωστε υπάρχει νομική υποχρέωση του δήμου).

    4/ το δημοτικό συμβούλιο να αποκτήσει πολιτική οντότητα, δηλ να γίνει ένα όργανο παραγωγής δημοτικής πολιτικής!

Σήμερα , (μάλλον, εδώ και … δεκαετίες!), το δημοτικό συμβούλιο είναι άτολμο να μπεί στα ουσιαστικά θέματα που «καίνε», και περιορίζεται στα λεγόμενα «υπηρεσιακά θέματα».

Αν είναι δυνατόν, ( και όμως ,αυτή είναι η πραγματικότητα!), να μην έχουν συζητηθεί στο δημ συμβούλιο, και να μην έχουν ληφθεί αποφάσεις άσκησης αντίστοιχης πολιτικής,  το κυκλοφοριακό πρόβλημα, το κοινωνικό πρόβλημα κλπ!

    5/ τα διάφορα όργανα που αποφασίζουν στον δήμο, ( δημ συμβούλιο, Επιτροπές κλπ) συνήθως  έχουν ελλιπείς απλές τυπικές εισηγήσεις, με ο,τι αυτό σημαίνει για την ωριμότητα των λαμβανομένων αποφάσεων. Αρκετά θέματα αναβάλλονται και εκ του λόγου τούτου!

Είναι σημαντικό επίσης, ότι κάποιες αποφάσεις που παίρνονται ( όταν παρθούν !) δεν υλοποιούνται  (όπως πχ η ημερίδα για την επικινδυνότητα ή όχι, επί της υγείας των πολιτών, από την λειτουργία των κεραιών κινητής τηλεφωνίας, κλπ)

Για να μην επεκταθώ περισσότερο, θα συμπερασματολογήσω θέτοντας την νέα αντίληψη  για την λειτουργική μιας δημοτικής αρχής που στρέφεται και αξιοποιεί όλες τις τοπικές δυνάμεις, τόσον τους ασχολούμενους με τα λεγόμενα κοινά, όσον και όλους τους πολίτες, ακούγοντας τους και «φέροντας τους στον δήμο», κοινωνούς όλων των συζητήσεων, των αποφάσεων ,  των σχεδιασμών κλπ

Θα ξαναπώ την άποψη μου, πως (και) ο δήμος μας έχει αναξιοποίητες τις τεράστιες τοπικές δυναμικές, και οφείλει ,επί τέλους, να αλλάξει αντίληψη και λειτουργική απέναντι τους.

Οι , πραγματικές, νέες αντιλήψεις δεν είναι ούτε τίτλοι ,ούτε συνθήματα!

Είναι πράξεις, είναι λειτουργικές, είναι αποδείξεις,είναι αποτελέσματα!

Κοιτώντας και διδασκόμενοι από το παρελθόν, ας αποκτήσουμε (πραγματικές!) νέες αντιλήψεις, με περιεχόμενο και ουσιαστικά αποτελέσματα.

Ας αποκτήσουμε λοιπόν,  (πραγματικές!) νέες αντιλήψεις, για να μπορέσουμε να ανοίξουμε δρόμους αντιμετώπισης και λύσης των τοπικών προβλημάτων, να ανοίξουμε πόρτες και παράθυρα προς το καλλίτερο μέλλον του τόπου μας, να πλημμυρίσουμε τον τόπο μας με το οξυγόνο της αισιοδοξίας και της ελπίδας που τόσο μας λείπουν.

31-8-2013 

nikninos@gmail.com   nikosninos.blogspot.com    www.dimotiki-kinisi.gr

[ δημοσιεύθηκε στα «ρεθεμνιώτικα νέα» της 6.9.2013 ]

ανθρώπινη πόλη με συναίσθημα και χρώματα,όχι "πέτσινη" βιομηχανική !

χειροποίητη ναι,

                                    βιομηχανική όχι, πόλη !

του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου

Κάποια πράγματα, κάποιες έννοιες, κάποια δεδομένα, κάποιες πραγματικότητες, κάποιες αναμφισβήτητες αλήθειες είναι πλέον εντελώς ξεκάθαρες !

Ο τόπος μας στηρίζεται ,ουσιαστικά και μονοδρομικά, στον κάθε ( θετικής) μορφής και συνοδευτικού ( θετικού) προσδιορισμού τουρισμό, περιμένοντας από αυτόν το οικονομικοκοινωνικό οξυγόνο της  επιβίωσης του.

Οι οποιεσδήποτε συζητήσεις και συσκέψεις που γίνονται, περιστρέφονται γύρω από αυτό το κέντρο αναφοράς, πάνω στο οποίο προσπαθούν [ με, ( ; )] να «δέσουν» τις οποιεσδήποτε αναπτυξιακές τοπικές παραμέτρους.

Ένα λοιπόν αυτό το «κρατούμενο» ,όπως θα λέγαμε στην πρακτική αριθμητική!

Ο σημερινός τουρισμός έχει παρουσιάσει ,προ πολλού, σημεία «κορεσμού»  όσον αφορά στα «μεγαλεπήβολα», στα «επιβλητικά»,στα «μπιχλιμπιδωτά», στα «μπαλονοειδή», στα «φαραωνικά» ,με τα οποία τον «συσκεύαζαν» επί πολλές δεκαετίες.

Ηδη τις τελευταίες δεκαετίες ,ο τουρισμός έχει «επιρρεασθεί» από τάσεις «φυγής» προς την ύπαιθρο, προς την παράδοση, προς τα τοπικά ήθη και έθιμα, περπατεί, ορειβατεί , ψάχνει, και ευχαριστιέται από όσα «ανόθευτα» ,όσα «παληά», όσα αφτειασίδωτα ,τυχόν, υπάρχουν και ευρίσκει!

Δεύτερο λοιπόν το «κρατούμενο» ,όπως θα λέγαμε στην πρακτική αριθμητική!

Για να έχει ουσιαστική ωφέλεια, για τον τόπο ,ο τουρισμός, πρέπει να «απλωθεί» οριζοντίως και καθέτως, πρέπει να «βγεί» και να διαχυθεί στην ενδοχώρα, στις τοπικές επιχειρήσεις, να «σπάσει» οποιαδήποτε βραχιολοειδή περιχαρακώματα , να «περπατήσει» στους δρόμους και στα σοκάκια του τόπου μας.

Για να γίνει αυτό, ενάντια στις οριοθεσικές «δυνάμεις» που τον θέλουν στο «χρυσό κλουβί» μιας τουριστικής μονάδας, πρέπει να διαμορφωθούν «αρωματικά και πολύχρωμα  άνθη» που να προκαλέσουν και να φέρουν στο τοπικό «περιβόλι» ετούτα τα ωφέλιμα «έντομα» τα οποία θα συντελέσουν στην κάρπωση των τοπικών οικονομικοκοινωνικών επιδιώξεων.

Τρίτο το «κρατούμενο» λοιπόν ,όπως θα λέγαμε στην πρακτική αριθμητική!

Φτάσαμε λοιπόν, επαγωγικά, στον τελικό «πολλαπλασιαστή», που θα αξιοποιήσει και θα συνοψίσει τα τρία αυτά «κρατούμενα» που προέκυψαν πιο πρίν.

Αν χρησιμοποιούσαμε προσδιοριστικούς χαρακτηρισμούς, για την σημερινή εποχή, θα λέγαμε, ότι είναι η εποχή της ταχύτητας (γρήγορα γρήγορα να κάνουμε όσα κάνουμε), της κοστολογικής λειτουργικής ( προέχει το χαμηλό κόστος , η φανταχτερή «συσκευασία», και η «φινέτσα» από το περιεχόμενο και την ποιότητα του), του «ψεύτικου» και «γυαλιστερού» ( εποχή προϊόντων της «μιάς χρήσης») κλπ.

Ολες αυτές οι «ιδιότητες» κουράζουν, μαραζώνουν, αφυδατώνουν, πνίγουν και αποχρωματίζουν την καθημερινότητα μας!

Σήμερα όλα παράγονται «βιομηχανικά», ( δηλ «μαζικά» από μηχανήματα, χωρίς τις ανθρώπινες πινελιές ,το ανθρώπινο μεράκι, την ανθρώπινη ζωντάνια και ζεστασιά), ένας τρόπος που ανταποκρίνεται στα προεκτεθέντα χαρακτηριστικά της σημερινής εποχής μας.

Παρ όλα αυτά τα πραγματικά και αληθή δεδομένα, όλο και περισσότεροι άνθρωποι, κάθε οικονομικής δυνατότητας ( θα λέγαμε ,ότι ακόμη περισσότερο αυτή η αλήθεια αφορά στους οικονομικά ευρωστότερους!), στρέφονται προς « τα παραδοσιακά», δηλ αναζητούν και ευχαριστιούνται από τα στοιχεία που αφορούν «στις ρίζες μας»!

Είναι μια αναμφισβήτητη αλήθεια, ότι όλο και περισσότεροι, ( αν όχι όλοι!),ψάχνουν και επιδιώκουν να απολαύσουν, χώρους και στοιχεία με «χρώμα» και «ατμόσφαιρα», κοντά στο «λαϊκό», στο αφτειασίδωτο, στο παραδοσιακό, στο «γνήσιο»!

Περπατώντας την  σκέψη μας από τα προηγούμενα πλακόστρωτα μονοπάτια της αλήθειας, καταλήγουμε στην «πλατεία» της ουσίας και της επικεντρικής στόχευσης:

Η επιστροφή στα «χειροποίητα» είναι ένας μονόδρομος προς την τοπική οικονομικοκοινωνική επιτυχία.

Αν λοιπόν θέλουμε να βρισκόμαστε «στον σωστό δρόμο» της προσπάθειας για μια τοπική οικονομικοκοινωνική  ανάπτυξη, οφείλουμε να στραφούμε «στα χειροποίητα», δηλ σε υποδομές με «ανθρώπινες» διαστάσεις, σε μονάδες υποδοχής και εξυπηρέτησης με καθαριότητα και λάμψη τοπικής αρχοντιάς, σε προϊόντα και υπηρεσίες παραδοσιακού «χρώματος», σε λειτουργικές και δράσεις με το οξυγόνο της τοπικής παράδοσης, σε τοπική αυτότητα και «ονομασία προέλευσης», σε σεβασμό και εικονοστασιακή τοποθέτηση του τοπικού πολιτισμού μας των ηθών και των εθίμων μας!

Δεν είναι τυχαία, ούτε προέκυψε από παρθενογένεση, η σημερινή «πανούκλα» της κατάθλιψης, της απογοήτευσης, της χαμένης ευχαρίστησης, του εξαφανισμένου γέλιου, της πλήξης και των ουσιών, που καταπλάκωσε τις κοινωνίες! Είναι μια , φυσιολογική, συνέπεια  της «απόλυσης» του ανθρώπινου στοιχείου από όλο το φάσμα της , σημερινής, παραγωγής!

Είναι μια φυσιολογική συνέπεια, από την έλλειψη του ( ανθρώπινου) οξυγόνου, της (ανθρώπινης) ζωντάνιας, του (ανθρώπινου) χρώματος και συναισθήματος, από τα σημερινά προϊόντα!

Στον δήμο μας, πόλη και οικισμοί μας, πρέπει να επαναφέρουμε την «χειροποίητη» παραγωγή, που θα δώσει δουλειά, θα δώσει χρώμα και συναίσθημα, θα δώσει άνθηση στην τοπική μας πραγματικότητα!

Οφείλουμε να αναθεωρήσουμε τις απόψεις και την λειτουργική μας, να αναδείξουμε την ταυτότητα και τον πολιτισμό μας, (με την ευρύτερη ,συνολική, έννοια του), να πιάσουμε «κορδέλα και γωνιόμετρο» σωστής διαστασιολόγησης, να ανασκουμπωθούμε και να παράγουμε αυτά που «ζητούμε» οι πλείστοι γιατί ,πραγματικά, μας έχουν λείψει1

Μια συνολική «επιστροφή στον τόπο μας», θα μας οδηγήσει σε μια πραγματική, ουσιαστική, και αποτελεσματική αειφόρο ανάπτυξη, κάτι που θα είναι διάχυτα ωφέλιμο σε όλα «τα πλάτη και τα μήκη» του δήμου μας.

9-9-2013   nikninos@gmail.com   www.dimotiki-kinisi.gr   nikosninos.blogspot.com

[ δημοσιεύθηκε στα «ρεθεμνιώτικα νέα» της 10.9.2013 ]

δημοτικές εκλογές : όλοι μαζί να τραβήξουμε τον δήμο μας μπροστά !

όλοι μαζί να σύρουμε το «κάρο» !

Τα προβλήματα της πόλης μας, μπορούμε να τα παρομοιώσουμε με το φορτίο ενός  βαρυφορτωμένου κάρου, το οποίο χρειάζεται να το σύρουμε , από την κακοτράχαλη στενωπό στην οποίο βρίσκεται παρατημένο και ξεχασμένο ,προς την λεωφόρο των λύσεων, όπου εύκολα πιά θα μπορεί να κινηθεί προς τις διάφορες λύσεις τις οποίες χρειάζονται τα προβλήματα.

Εκεί στην κρυμμένη και προβληματική  χωσιά του ,κάποιοι το άφησαν ,για να μην τους …. στεναχωρεί η θωριά του, αφού θα τους θύμιζε την παραμέληση των υποχρε ώσεων τους ,των υποσχέσεων τους, και των ευθυνών τους.

Εχουμε πολλές φορές πεί ,πως πάντα πιστεύαμε, πάντα πιστεύουμε και θα επιμένουμε να πιστεύουμε, ότι η πόλη μας δεν δικαιούται να έχει προβλήματα, και όμως πνίγεται στα προβλήματα, τα οποία είναι και πολλά και … βαρειά!

Οι αιτίες αυτών των (δυστυχώς ,υπαρκτών) προβλημάτων είναι …. γνωστές.

Κάποιοι μιλούν για κακούς πολίτες ,που δεν «συμμορφώνονται», για κακούς επαγγελ ματίες ,που «τα θέλουν όλα δικά τους».

Και όμως αλλού βρίσκονται οι αιτίες και όχι εκεί που τις «φορτώνουν» εκείνοι ,κατά τους οποίους όλοι οι άλλοι φταίνε ,εκτός από τους ίδιους.

Εχουμε προσωπική εμπειρία της ώριμης λειτουργικής και των πολιτών και των επαγ γελματιών της πόλης μας.

Και επιμένουμε σ αυτήν την (σωστή ) άποψη μας!

Ολες οι κοινωνίες χρειάζονται κανόνες για να λειτουργήσουν, σαφείς και έγκαιρους , για να γνωρίζουν όλοι ποιες είναι οι υποχρεώσεις τους και ποια είναι τα δικαιώματα τους. Και βέβαια πάντα κοντά στον πολίτη ,κοντά στον επαγγελματία, θέλουν τον δήμο με όλα τα αρμόδια όργανα του. Να τον συνδράμουν στην καθημερινότητα του, να τον βοηθούν ,να λύνουν προβλήματα και να μορφώνουν υποδομές, αλλά και να του «θυμίζουν» τα ισχύοντα, και να επιβάλλουν τις προβλεπόμενες κυρώσεις όταν «ξεχνά» ή «παραμελεί» τις υποχρεώσεις του.

Βεβαίως οι κανόνες δεν είναι θεόπεμπτοι , ούτε προέρχονται από κάποια καιόμενη βάτο!

Οι κανόνες τίθενται και νομοθετούνται από αρμόδια θεσμικά όργανα, κατόπιν ειση γήσεων , με ή …..χωρίς  δημοκρατικές διαδικασίες!

Στο σημείο αυτό ,δηλ στην υλοποίηση του δίλεξου «δημοκρατικές διαδικασίες», βρίσκεται  η κατ αρχήν ουσία και  ή κατ αρχήν «συμμετοχή» των ευθυνών.

Οι νόμοι λένε πως βγαίνουν αυτοί οι κανόνες, και συνήθως τηρούνται οι τύποι στις διαδικασίες που προβλέπουν οι νόμοι.

Όμως ένας νόμος για να είναι υλοποιήσιμος, πρέπει να βγαίνει από τον δήμο ( τον κόσμο ,τους πολίτες) ,για να μπορεί κανείς ,στην συνέχεια ,να επικαλεσθεί τον πατ ριωτισμό τους, για την εφαρμογή του.

Αλλά για να στραφεί κανείς σε τέτοιες διαδικασίες δημόσιου διαλόγου, πρέπει να έχει ο ίδιος σαφείς ,ξεκάθαρες και τεκμηριωμένες θέσεις και προτάσεις.

Ο κόσμος θέλει αλήθειες και σ αυτές πάντα συμφωνεί !

Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση τα πράγματα παίρνουν αυθαίρετους δρόμους έλλει ψης πίστης και εμπιστοσύνης.

Υπάρχει ,δυστυχώς ,και το μικρόβιο του λαϊκισμού, το οποίο δημιουργεί προβλήματα στον υγιή διάλογο ,και στις υπεύθυνες τοποθετήσεις, εισηγήσεις και απόψεις.

Σ αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται πρόσθετη προσπάθεια ,εντονότερες δόσεις ειλικρι νούς πειστικότητας, μαζικότερη συμμετοχή στην καταπολέμηση του, και δραστικές επεμβάσεις πέραν των …. ασπιρινών!

Δυστυχώς ο λαϊκισμός είναι μια επικίνδυνη ίωση , που μπορεί να εξελιχθεί σε «πανδημία», αν αφεθεί αναντιμετώπιστος ,και τότε δεν θα υπάρχει γιατρειά!

Το ανθρώπινο αυτί «ακούει» ,σαν την διψασμένη γή, εκείνα τα καλόηχα και ευχάριστα που ο λαικισμός «εκπέμπει» , και εύκολα «απορρίπτει» την αλήθεια ,η οποία (συνήθως) είναι «σκληρή»!

Στην πολιτική, ο λαϊκισμός , οι επικοινωνιακοί σύμβουλοι, οι δημοσιοσχεσιακές πρακτικές ,η αποφυγή του πολιτικού κόστους, η ψηφοθηρία, η ωραιοποίηση των πάντων είναι μια … καθημερινότητα.

Αυτές οι επικοινωνιακές λογικές μετέφεραν και «έκρυψαν» το κάρο με τα προβλή ματα , και το έκαναν … αόρατο!

Μακάρι με τα όμορφα λόγια ,με την οργανωμένη επικοινωνιακή  λειτουργική , με την διαβολολιβανική χροιά του πολιτικού κόστους, να ελύνοντο τα προβλήματα , και να έγίνοντο , πραγματικώς, αόρατα.

Όμως , όλα αυτά ,απλώς  σκεπάζουν τα προβλήματα ,απλά για να μην τα βλέπουμε και να μην ενοχλούν ( … οπτικά μόνον!).

Τα προβλήματα και μένουν ( και μαζί τους και οι … συνέπειες τους), και αυξάνονται , αφού το κρυμμένο κάρο χρησιμοποιείται ως … ΧΥΤΑ των προβλημάτων!

Συνεπώς η μόνη λύση για την λύση των προβλημάτων ,είναι «να βάλλουμε ώμο», και να σύρουμε το κάρο στην λεωφόρο ,μπροστά μας σε όλο του το «μεγαλείο»!

Μερικές φορές κάποιοι ,για να δείξουν δραστηριότητα ,πηγαίνουν πίσω από το κάρο ,δήθεν για να σπρώξουν, ενώ στην πραγματικότητα …. «λουφάρουν» ,όπως θα λέγαμε στον στρατό.

Η θέση είναι μπροστά ,να «δεθούμε» τα σχοινιά και να τραβήξουμε το κάρο.

Τα άλογα ,που τραβούν κάρα, δεν τα δένουν οι αμαξάδες πίσω από το κάρο, αλλά μπροστά , και βέβαια εκείνοι ( η δουλειά τους είναι!) ξέρουν τι κάνουν.

Να φωνάξουμε τον κόσμο, να τον ενεργοποιήσουμε ,να τον πείσουμε γιατί το κάρο πρέπει να μεταφερθεί, να  του αποκαταστήσουμε την σχέση ιδιοκτησίας που έχει με το κάρο, να του προσφέρουμε οράματα και αισιοδοξία για ένα καλλίτερο μέλλον δικό του και (κυρίως!) των παιδιών του.

Ολοι μαζί , όλοι «στρατιώτες», σε μια κοινή προσπάθεια ,μια δική μας προσπάθεια , μια προσπάθεια από μας ,για μας!

Οι προοδευμένες κοινωνίες έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό.

 Τους ενεργούς πολίτες, οι οποίοι δεν παρακαλούν αλλά απαιτούν και πρωτοστατούν!

Οι λύσεις των προβλημάτων δεν θα έλθουν σαν δώρο από τον «Αη Βασίλη» ,ούτε από τον … πελαργό, αλλά θα προκύψουν από την δική μας ενεργοποίηση και δραστηριοποίηση.

Στην δική μας δραστηριοποίηση θα έλθουν να βοηθήσουν ,(όμως μπροστά από το κάρο, αλλιώς … να λείπουν), και όσοι ηγέτες και αρμόδιοι προσφερθούν. Ολους τους υπόλοιπους θα τους «αναγκάσει» η απαιτητικότητα μας , και θα … βοηθήσουν!

Το ζητούμενο επομένως είναι η δική μας ενεργοποίηση και ανάληψη της τύχης μας.

Όλα τα άλλα θα έλθουν φυσιολογικά.

Ας σταματήσουμε λοιπόν ,να ακούμε υποσχέσεις και ομορφολογίες, και ας κηρύξου με γενικό προσκλητήριο, με σημείο συνάντησης και  τοποθέτηση μας, μπροστά από το κάρο των προβλημάτων.

Οσο περισσότεροι βρεθούμε τόσο γρηγορότερα και ευκολότερα θα μετακινήσουμε το κάρο ,πάνω στον κακοτράχαλο στενόδρομο ,όπου το έχουν εγκαταλείψει.

Ολοι μαζί να σύρουμε το κάρο , εμείς οι ίδιοι , με λίγα λόγια και πολλή  προσπά θεια….

[ το παρόν κείμενο μας δημοσιεύθηκε σε τοπική εφημερίδα της 13-1-2006, όμως (δυστυχώς!) είναι και σήμερα ολότελα επίκαιρο !]

11-9-2013  nikninos@gmail.com

[ δημοσιεύθηκε στα «ρεθεμνιώτικα νέα» της 13.9.2013 ]