ευτυχία των πολιτών !

20η Μαρτίου = παγκόσμια ημέρα ευτυχίας ! του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου Δεν γνωρίζω αν κανείς γνωρίζει ,ότι η 20η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως παγκόσμια ημέρα ευτυχίας ! Ούτε όμως κανένας έκανε τον κόπο να μας «θυμίσει», με κάποια εκδήλωση κλπ, ετούτη την σημαντική επέτειο. Τόση σημασία δίνουν όλοι οι αρμόδιοι κλπ στην ευτυχία των ανθρώπων, στην ευτυχία των πολιτών τους! «Ανακαλύψαμε» αυτήν την σημαντική, (κατά την άποψη μας, και κατά την αξιολόγηση μας), επέτειο στα «ψιλά» γράμματα μιας αθηναϊκής εφημερίδας , που μάλλον ειρωνικά παρατηρούσε και σχολίαζε την «ύπαρξη» της. Για το «μέγεθος» και το περιεχόμενο , και για … το αρχείο κάθε ενδιαφερόμενου, το ψιλογραμματικό αυτό κείμενο-ανακάλυψη μας, συνοδεύει , ως φωτογραφία, το παρόν σημείωμα μας. Εχουμε ξαναμιλήσει ,(και μάλιστα αρκετές φορές), για την ύπαρξη της ,κατ αρχήν, αλλά και για την σημασία που θάπρεπε να είχε πάρει , από όλους τους αρμοδίους, αυτή η μεσομεγέθης λέξη της ευτυχίας . Απλά να θυμίσουμε, ότι μπορεί ετούτη η (ευλογημένη) χώρα να μην ασχολήθηκε ποτέ με αυτήν την λέξη και το περιεχόμενο της ,και να αφήνει «ακαλλιέργητο» το γονιμότατο (και για αυτήν την φύτευση) «χωράφι» της, όμως υπάρχουν χώρες που και καλλιέργησαν αλλά και κάρπωσαν την (εθνική) ευτυχία, προς όφελος των πολιτών τους. Να θυμίσουμε ,ότι υπάρχουν χώρες ,( βλέπε εφημερίδα « εθνος» της 24.5.09), που νομοθετημένα «περνούν» και από αξιολόγηση παραγωγής εθνικής ευτυχίας ,κάθε επενδυτική δράση και υποδομή. Υπάρχουν μαθηματικοί τύποι που ορίζουν αυτήν την εθνική ευτυχία του τόπου. Να θυμίσουμε ,ότι υπάρχει παληός νόμος σε μεγαλούπολη της Ιταλίας, ο οποίος επιβάλλει, σε όλη τη διάρκεια της ημέρας, οι πολίτες να χαμογελούν! Να θυμίσουμε ,ακόμη, πως η εθνική ευτυχία αποτελεί ένα μετρήσιμο μέγεθος, και μάλιστα υπάρχουν ( βλέπε εφημερίδα «εθνος» της 25.2.12) συγκριτικοί πίνακες κατάταξης των χωρών ανάλογα με το μέγεθος της ευτυχίας των πολιτών τους. Πρώτα στην κατάταξη είναι τα νησιά Φίτζι με το 85% των πολιτών τους, δεύτερη η Ολλανδία με 84% και …μη μετρήσιμη ( ως ειδική περίπτωση!) η Ελλάδα! Αυτή η εθνική ευτυχία ,δεν ακολουθεί την οικονομική ανάπτυξη και τους σχετικούς δείκτες της (όπως το κατά κεφαλήν εισόδημα), κάτι που αναδεικνύει αυτό που λέει ο λαός μας ,ότι δηλ «τα λεφτά δεν κάνουν ευτυχία»! Προ καιρού ( βλέπε εφημερίδα «εθνος» της 16.12.12),δήμαρχος ελληνικού δήμου, μας εξέπληξε ευχάριστα, όταν δήλωνε δημόσια, και υποσχόταν στους δημότες του, πως « προσωπικός μου στόχος είναι να ξαναφέρω στους δημότες μου την αισιοδοξία και στα παιδικά πρόσωπα το χαμόγελο»! Διάφοροι ,αρμόδιοι, ( εκείνοι που θάπρεπε να φροντίζουν την καλλιέργεια και τους θερισμούς της επιθυμούμενης ευτυχίας των πολιτών τους), μας «βομβαρδίζουν» συχνά με λόγους, υποσχέσεις και ….διαβεβαιώσεις , ότι μας έχουν προσφέρει πολλές «ανθοδέσμες» λουλουδιών ετούτης της ευτυχίας,( που την ονομάζουν βιώσιμη κινητικότητα). Είναι γνωστόν ,ότι οι επικοινωνιολόγοι ξέρουν καλά την συνταγή του αλήστου μνήμης Γκέμπελς ( πες, πες ,κάτι θα μείνει!), και την εφαρμόζουν με συνέπεια και συνέχεια. Η αλήθεια όμως, η αδήρητη πραγματικότητα, η ταλαιπωρική καθημερινότητα μας, αποδεικνύουν, ότι τα λόγια μπορούν εύκολα να ευημερούν, όμως οι άνθρωποι , δυστυχώς, δυστυχούν! Οι τοίχοι της κάθε πόλης πολλές φορές μας δίνουν ηχηρά μηνύματα, τα οποία όμως η παρασυρτική Βεγγική καθημερινή λειτουργική μας, δεν επιτρέπει να τα διαβάσουμε ,και να τα προβληματισθούμε. Ένα τέτοιο μήνυμα τοίχου ,( που συνοδεύει σε φωτο το παρόν κείμενο),μας προτρέπει «να κάνουμε μια μαζική απόπειρα ευτυχίας»! Ιδιαίτερα την σημερινή δύσκολη περίοδο που διανύουμε, σε αυτήν την στενάχωρη πορεία μας στην έρημο της απαισιοδοξίας και της απογοήτευσης, τέτοιες επέτειοι, ( που να συνοδεύονται από προσπάθειες μαζικής απόπειρας ευτυχίας), σίγουρα θα αποτελούσαν ένα υδροδοχείο γεμάτο δροσερό νερό , το οποίο θα μας ξανάνοιωνε και θα δυνάμωνε στο περπάτημα μας. Οι άνθρωποι σήμερα έχουν χάσει την ελπίδα, βρίσκουν κλειστά τα παράθυρα της αισιοδοξίας, και σέρνουν το βαρύ φορτίο της καθημερινής απογοήτευσης! Το χαμόγελο που φωτίζει τα ανθρώπινα πρόσωπα, αποτελεί ένα «είδος υπό εξαφάνιση», και οφείλουμε (όλοι μας, και ιδιαίτερα οι αρμόδιοι), «να κάνουμε κάτι»! Για να τιμήσουμε ,έστω, την παγκόσμια ημέρα εθνικής ευτυχίας, ας κάναμε μια μαζική απόπειρα ευτυχίας στον δήμο μας, ας «νομοθετούσαμε» το υποχρεωτικό χαμόγελο όλη την ημέρα, ( τουλάχιστον αυτήν την ημέρα!), ας κνισαρίζαμε όλα τα τοπικά έργα μέσα από τον προβληματισμό της προστιθέμενης τοπικής ευτυχίας των πολιτών, ας «μιλούσαμε» σε όλα τα παιδιά για την ιστορία των ξεχασμένων λέξεων, όπως η αισιοδοξία η ελπίδα το χαμόγελο κλπ, και ας γεμίζαμε την πόλη με αφίσες αισιοδοξίας και χαρμοσύνης ( όπως η συνημμένη φωτο των γελαστών υπεραιωνόβιων γιαγιάδων). Μην λησμονούμε, ότι οι ευτυχισμένοι πολίτες αποτελούν ένα ιδιαίτερης σημασίας και αξίας τοπικό πλούτο! Ας τον αναδείξουμε λοιπόν, προς όφελος των δημοτών μας αλλά και του δήμου μας. 27-3-2013 nikninos@gmail.com nikosninos1,blogspot.com www.dimotiki-kinisi.gr [ δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα « κρητική επιθεώρηση» της 28.3.2013 ]